ตัด (สิน) ใจ (อีกครั้ง)

แสงตะวันลับขอบฟ้าไปหลายเพลา

จนเข็มสั้นของนาฬิกาชี้ไปที่เลข  8  ได้หลายนาทีแล้ว

ฉันเพิ่งกลับมายังห้องเช่าเล็ก ๆ

ห้องที่ฉันใช้เป็นที่ซุกหัวนอน

ด้วยความเหนื่อยล้า  ฉันจึงทรุดนั่งลงกับพื้น

และทิ้งกระเป๋าถือไว้ข้าง ๆ  กาย

ภายใต้สีหน้าอันเรียบเฉยของฉัน

กลับมีความสับสน  ค่อย ๆ  ประทุภายในใจ

มันว้าวุ่นใจอย่างบอกไม่ถูก

เมื่อฉันรู้ตัวว่า

มีใครบางคนเข้ามานั่งในหัวใจของฉันเข้าให้แล้ว

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เกิดขึ้นเช่นนี้

ทุกครั้งที่ฉันรู้ตัวว่าฉันแอบชอบใครสักคน

หัวใจของฉันจะเกิดความสับสนและว้าวุ่น

ฉันแบ่งการแอบชอบหรือแอบรัก  ออกเป็น  2  ระยะด้วยกัน

ระยะแรก  เรียกได้ว่า  “โลกนี้มีแต่สีชมพู”

กล่าวคือ  ถ้าชอบใครสักคน

เพียงแค่ได้พบหน้า  แค่ได้ทักทาย  แค่ได้พูดคุยกันเพียงไม่กี่คำ

ก็ทำให้ยิ้มได้ทั้งวันแล้ว

แต่พอเข้าสู่ช่วงระยะที่  2  คือช่วงเวลาที่อยากให้อีกฝ่ายรู้ว่าเรารู้สึกอย่างไร

และได้โปรดจงสนองตอบต่อความรู้สึกที่ฉันมีให้ด้วย

ระยะนี้นี่แหละ  ที่จะเกิดทั้งอาการสุขและเศร้าไปพร้อม ๆ  กัน

เพื่อนสนิทของฉันได้เคยกล่าวเกี่ยวกับการแอบรักในระยะที่  2  ไว้ว่า

“เป็นความรักที่มีหวังและสิ้นหวังไปพร้อม ๆ  กัน”

หวังที่จะให้อีกฝ่ายรับรู้  และหวังที่จะให้อีกฝ่ายรู้สึกเช่นเดียวกับที่เรารู้สึกด้วย

ในขณะเดียวกันก็รู้สึกสิ้นหวังเมื่อไม่เป็นไปอย่างที่หวัง

สำหรับฉัน  “ความรัก”  เป็นไปตามกฎธรรมชาติ

คนสวยคู่กับคนหล่อ  คนรวยคู่กับคนรวย

อย่างนี้เขาเรียกว่า  มีศีลเสมอกัน

ฉันพอจะรู้ตัวว่ารูปร่างภายนอกของฉันไม่ได้เป็นที่สะดุดตาหรือน่าประทับใจสำหรับชายหนุ่ม

และฉันก็พอประเมินตนเองได้ว่า  คนที่อยู่ในใจฉันตอนนี้

ไม่ได้รู้สึกเหมือนกับที่ฉันรู้สึกต่อเขา

ฉันเองเป็นพวกปากหนักเสียด้วย

ไม่มีทางที่ประโยคบอกรักจะหลุดออกจากปากของฉันแน่นอน

เพราะฉันกลัวคำตอบของเขา  จะกลับกลายเป็นหอกมาทิ่มแทงหัวใจฉันเอง

ดังนั้น  จึงกลายเป็นความรู้สึกหน่วงภายในใจ

เมื่อมีอาการหน่วงเกิดขึ้นในใจ

ทางเดียวที่รักษาอาการนี้ได้  คือการที่ฉันจึงต้องรีบตัดใจ

เพราะในอดีตฉันปล่อยให้อาการหน่วงเกิดขึ้นกับฉัน  โดยไม่หาทางรักษา

ปล่อยให้หัวใจล่องลอยกับรักที่ไม่มีทางเกิดขึ้นได้

และท้ายที่สุด  ...  หัวใจของฉันกลับแตกสลายเมื่อเขาเดินจากไป

เหมือนแก้วที่หล่นแตกกระจัดกระจายบนพื้น

ฉันใช้เวลาแรมปี  ค่อย ๆ  หยิบเศษหัวใจที่หล่นแตกขึ้นมาทีละชิ้น

หยิบขึ้นมาประกอบมันให้เป็นรูปร่างขึ้นมาอีกครั้ง

แต่หัวใจของฉันมันไม่มีทางสมานรอยร้าวสวยงามเหมือนเดิมได้อีก

ฉันจึงไม่อยากให้หัวใจของฉันแหลกสลายอีกแล้ว

เพราะฉะนั้น  เมื่ออาการแอบรักของฉันเข้าสู่ช่วงระยะที่  2

ฉันจึงต้องรีบตัดใจให้เร็วที่สุด

ไม่รู้ว่าครั้งนี้ฉันจะตัดใจได้เมื่อไร

แต่ฉันคิดว่าฉันสามารถตัดใจได้

เหมือนกับที่ฉันเคยทำได้  ในหลาย ๆ  ครั้งที่ผ่านมา